Sinds 15 november ligt de Kindle Fire van Amazon in Amerikaanse winkels. Met de Fire gaat ‘s werelds grootste boekhandel de concurrentie aan met de iPad van Apple. Die laatste kost $500,-. De Kindle Fire gaat voor $200. Toen ze dat bij Apple voor het eerst zagen moesten ze vast even slikken.

Op internet wordt enthousiast gediscussieerd over de toegankelijke prijs, maar ook over de revolutionaire browser van de Fire. Elke pagina die je erin oproept gaat eerst langs de servers van Amazon. Daar worden alle plaatjes gecomprimeerd, waardoor de pagina veel sneller laadt. Omdat Amazon je surfgedrag nauwlettend bijhoudt kan het voorspellen op welke link je gáát klikken. Die pagina wordt dan alvast ingeladen, dus kun je nóg sneller internetten. Erg handig, maar dit betekent dat Amazon meekijkt met iedere pagina die je ziet, iedere link die je volgt, iedere klik die je doet. Overal zitten ze tussen en alles leggen ze vast.

De laatste jaren zijn bedrijven als Facebook, Google en Microsoft regelmatig in privacyrelletjes terecht gekomen. Maar Amazon is blijkbaar bereid om een privacy-shitstorm te verduren, want het bedrijf gaat verder dan alleen wat data-minen. Ze willen álles wat je online doet in kaart brengen.

Amazon is niet het enige bedrijf dat centen verdient met gebruikersdata. Vorige maand werd bekend dat Visa en MasterCard werken aan een systeem waarin alle aankopen van klanten worden opgeslagen; in on- én offline winkels. Die data kan gebruikt worden om online gerichtere advertenties voor te schotelen. MasterCard stelt dat “je bent wat je koopt”, en dat een adverteerder een aardig beeld van je kan krijgen door je betaalgedrag. Credit Card-bezitters krijgen vervolgens allerlei persoonlijke aanbiedingen van winkels.

Amazon laat gebruikers kiezen: als je je privacy opgeeft kun je sneller surfen. Visa en MasterCard zeggen: als je je privacy opgeeft krijg je korting. Ik ben benieuwd wanneer conventionele sectoren als de telecomindustrie (KPN, Vodafone) de energiebedrijven (Nuon, Eneco) en kabelbedrijven (UPC, Ziggo) klanten de mogelijkheid gaan bieden om privacy in te leveren in ruil voor een koekje. En wat daarvan de consequenties zijn.

Je privacy is geld waard en consumenten hebben dat meer en meer door. Er is ruilwaarde, en die afweging wordt steeds bewuster. Ik ben benieuwd waar de privacy-ondergrens ligt. Het zou me me niets verbazen als die nog lang niet in zicht is.