Toen ik zestien was, begon ik samen met een vriend het bedrijfje The Gadget Company. Via internet kochten we allerlei gadgets (radiografische helikopters, leugendetectors, dat werk) bij fabrikanten in China. Vervolgens verkochten we het spul via onze webwinkel. Na schooltijd fietsten we met volle Dirk-tassen naar het postkantoor om pakketten te versturen naar klanten.

Het webwinkeltje draait nog steeds, en in al die jaren hebben we meer dan een miljoen euro omgezet. Veel ben ik er niet meer mee bezig, want mijn leven ziet er iets anders uit. Maar ik heb wel aandelen in het bedrijf. Dat gaat eigenlijk in tegen een basisregel uit de journalistieke ethiek: je mag niet investeren in bedrijven uit de industrie die je beschrijft. Dat zou (schijn van) belangenverstrengeling opleveren.

Michael Arrington heeft mijn probleem in het groot. Hij is voor internetbedrijven in Silicon Valley wat Johannes van Dam voor Amsterdamse restaurants is. Met zijn blog TechCrunch.com kan hij beginnende internetbedrijfjes (start-ups) maken of breken. Maar vorige maand werd Arrington ontslagen door de nieuwe eigenaar van het blog dat hij ooit zelf opstartte. Kern van het probleem: Arrington is een investeringsfonds in internetbedrijven begonnen, en heeft daardoor een financieel belang bij het schrijven van zijn stukken. Maar volgens Arrington hebben álle journalisten te maken met belangenverstrengeling, en worden blikken op de wereld meer bepaald door vriendschappen, relaties en persoonlijke opinies. Toch vermelden journalisten dat zelden. Hijzelf is echter altijd open over wat hij doet. Journalisten die klagen dat hij investeert in bedrijven waar hij over schrijft, zijn hypocriet. Transparantie is belangrijker dan objectiviteit, vindt Arrington.

Ik snap hem goed. Als je veel hoort en schrijft over jonge nerds die de meest waanzinnige technologiebedrijven oprichten, wil je ze niet alleen de hemel in schrijven, maar wil je soms ook graag meedoen.

Mag ik als internetjournalist investeren in internetbedrijfjes? Elke keer als ik over een veelbelovende start-up zou schrijven, zou ik natuurlijk vermelden dat ik een investeerder ben. Kan de lezer zelf niet uitmaken of hij mij vertrouwt? Is het probleem op- gelost als ik transparant ben over mijn investeringen? En is het genoeg als ik de titel ‘journalist’ verander in ‘blogger’? Of maak ik mezelf ongeloofwaardig door geen keuze te willen maken tussen schrijven en investeren? Ik hoor graag wat u denkt.