[Volkskrant Vonk] Op bezoek bij AMS-IX, een van de grootste internetknooppunten ter wereld

Dallas, Texas. De muziek staat hard. Een klein aantal nerds danst wat ongemakkelijk, de meeste mensen praten. Dit is een feestje georganiseerd door een sponsor van een van ’s werelds belangrijkste congressen voor netwerk-engineers - je zou kunnen zeggen: mensen die het internet draaiende houden. De drank is gratis en vloeit rijkelijk, de belangen zijn groot. Want hier worden in de wandelgangen deals gesloten die directe invloed hebben op de werking van het internet.



Lees verder

Mini-review van de UPC Horizon mediabox: ze hebben er een klerezooi van gemaakt

UPC heeft een nieuwe mediabox voor klanten die digitale TV hebben. De Horizon heet het monster van een apparaat (ongeveer 2 keer zo groot als vorige mediaboxen), en al maanden loopt het bedrijf te teasen met plaatjes. De verwachtingen waren naar aanleiding van de screenshots hooggespannen. Groot is dan ook de deceptie als je de Horizon voor het eerst uitpakt en aansluit.

De UPC Horizon is een beetje als een mooi meisje waar je op eerste gezicht verliefd van wordt. Totdat ze haar mond opendoet en begint te praten.

De vormgeving is prachtig. Nog nooit zag programmainformatie over het TV-beeld er zo slick uit. Mooie verduisteringetjes aan de randen van je TV voor filmisch effect. De programmagids is mooi vormgegeven, en naast de programmainfo-balk van de geselecteerde zender is live, bewegend beeld te zien in een blokje. De menu’s hebben mooie iconen, en de afstandsbediening is prettig. Er is een goede designer aan het werk geweest. Allemaal heel leuk. Totdat je het apparaat daadwerkelijk gaat gebruiken. Het ding is TRAAG. Niveautje Android 1.0. Stotterende schermen en trage overgangen. Niet te doen.

Toppunt is het scherm waar je je wifi-wachtwoord moet invoeren. Het duurt bij elke letter een volle seconde voordat ‘ie verschijnt. Overgangen tussen schermen zien er leuk uit, maar beginnen stomvervelend te worden na een tijdje, omdat je elke keer een seconde naar nutteloze, geanimeerde overgangen zit te kijken. En aangezien er geen ‘home’-knop meer is waarmee je in één keer weer bij je TV-beeld bent, moet je vanuit je plek ergens diep in een menu 5x op back drukken om weer TV te zien. Irritant.

Qua functionaliteit zit het goed. Het apparaat is in staat om video’s op je netwerk te vinden, dus al je gedownloade muziek en TV-series bekijk je zonder problemen. Er zitten honderdmiljard tuners in de Horizon zodat je veel programma’s tegelijkertijd kunt opnemen. En met die veelheid aan tuners kun je in de toekomst al je TV’s in huis aansturen met deze ene decoder en een paar ontvangst-kastjes. Zo hoeft niet langer iedere TV z’n eigen mediabox te hebben. Handig.

Maar veel schermen zijn zo ondoorgrondelijk dat ik vermoed dat veel functionaliteit door 80% van de mensen ongebruikt gaat blijven. Films bestellen via on-demand is een handige functie, maar de menu’s zijn volstrekt onbegrijpelijk.

De grootste irritaties zitten in kleine dingen. Je kunt niet meer de ‘opzij’-knop gebruiken om te zappen door programmainformatie zonder de zender te wisselen. Er is geen home-knop meer waarmee je altijd terug kunt naar je huidige TV-kanaal. De eindeloze reeks aan animaties waar je doorheen moet worstelen. Dat maakt de gebruikservaring vreselijk. Het voelt alsof je met een beta-versie zit te werken. Gelukkig wel allemaal zaken die UPC kan oplossen met softwareupdates. Het is te hopen dat die snel komen. Want hoe mooi de uitgebreide functionaliteit is — voor simpel TV-kijken is de oude mediabox met de MS-DOS achtige-menu’s geschikter.

De UPC Horizon is sinds een paar weken verkrijgbaar.

Door Alexander Klöpping

Pas op met stelen uit de koektrommel. Voor je het weet zet @Politie je met je bakkes op Twitter.

Weet je nog dat er commotie ontstond over het tonen van foto’s van criminelen in Opsporing Verzocht? Of Dat Allemaal Wel Kon, zo’n foto op TV van iemand die nog niet veroordeeld was. “Hebben die mensen dan geen privacy?” - “Nou vooruit dan, bij ernstige vergrijpen een compositietekening.”

De Politie vindt dat allemaal achterhaald gelul. Zojuist plaatsten ze een screengrab op Twitter van een beveiligingscamera van een boekwinkel in Apeldoorn. De verdachte vol in beeld. Het vergrijp dat de publieke schandpaal rechtvaardigt? Hij heeft twee boeken gejat.

The Times They Are a-Changin.

Even een gek idee. Wat als Apple TomTom zou kopen?

In de nieuwste versie van iOS, dat nu al door 1/3 van de mensen geïnstalleerd is, is Google Maps verwijderd. Dat zorgt voor een hoop ophef omdat de vervanger van Google Maps (Apple Maps), een onwaarschijnlijk slechte applicatie is. Zelfs het Centraal Station in Amsterdam kan de software niet vinden. Verder is de routeplanning sub-optimaal en is reizen met het openbaar vervoer helemaal verdwenen uit de software. Allemaal kritische functies voor een app die veel mensen talloze keren per dag raadplegen, en vertrouwen op de accuraatheid. Apple heeft een groot probleem.

Een deel van de kaartinformatie wordt aangeleverd door onze nationale trots, TomTom. In een persbericht laat TomTom met zoveel woorden weten dat de belabberde kwaliteit van de Maps-app niet hun schuld is. Fabrikanten (Apple) bepalen zelf hoe ze de kaartdata implementeren om daarmee “hun eigen, unieke applicatie te maken, die de gebruikerservaring definiëren”, aldus TomTom. Met andere woorden: “Apple heeft onze goede kaartdata verneukt”.

Ondertussen heeft Apple een groot PR-probleem, dat steeds verder uit de hand lijkt te lopen. Daarom moeten ze actie ondernemen. En een prima statement zou zijn: Apple koopt TomTom. Think about it.

Apple zou beschikking krijgen over MapShare, een systeem van TomTom waarmee gebruikers kaarten kunnen verbeteren. Bijvoorbeeld door nieuwe wegen aan te geven en open gebroken straten te melden. Google heeft ook zo’n service, en dat werkt goed. Daarnaast zou Apple een van de beste navigatieapps in huis halen — beter dan wat Google en Microsoft hun gebruikers, weliswaar gratis, voorschotelen. En in ieder geval een stuk beter dan wat ze nu voorschotelen.

Voor TomTom zou het fantastisch zijn. Het bedrijf probeert nu vooral geld te verdienen aan inbouw navigatiesystemen voor auto’s, maar dat is op den duur net zo’n heilloze weg als het verkopen van dikke kastjes aan zuignappen.

Apple koopt TomTom. Ik zie het wel zitten.

Zo werkt dat dus: bullshitonderzoekje, persmomentje scoren.

Bij een snoepfabrikant dachten ze “tijd voor media-aandacht”, dus ze maakten een app, een spelletje. Want zo gaat dat tegenwoordig. Maar als die app klaar is rijst de vraag: hoe brengen we het spelletje onder de aandacht? Veel PR-bureaus kunnen daarmee helpen, en verzinnen dan een bullshitonderzoekje. Persbureau’s love that shit. Dus, PR-bureau betaalt voor een “nieuwswaardig” onderzoekje bij een peilbureau, in dit geval het gezaghebbende Panelwizard. Conclusie van de geruchtmakende peiling: niemand speelt nog Wordfeud of Draw Something. Oh en journalist, als je dat nog niet interessant genoeg vindt voor een artikel: we hebben ook top 5 lijstjes gemaakt met welke beroemdheden jongeren graag voor een dag zouden willen ruilen. PERSBERICHT. Benieuwd waar dit bericht opduikt de komende dagen, en welke journalisten het spelletje van de snoepfabrikant melden.

Met Google Maps vind je altijd de weg. Een pleidooi voor verdwalen, met behulp van gadgets.

Amsterdam is de mooiste plek ter wereld om te verdwalen. Het is een dorp met allerlei kleine straatjes en hofjes. Maar ook met handige concentrische cirkels, een ringweg en altijd wel weer een metro, bus of tram terug naar je huis. Toch, tegenwoordig gun ik het mezelf niet meer om te verdwalen. Dat is een groot verlies.

Vroeger — heel, heel vroeger checkte je een kaart om van A naar B te komen. Toen kwam Lokatienet.nl, en moest je je route uitprinten of deze globaal proberen te onthouden. Maar de grootste verandering is toch wel de GPS-chip die tegenwoordig in elke smartphone zit. Waar je dan ook bent, binnen een paar seconden ben je een blauwe pulserende stip op het midden van een kaart. Zo snel mogelijk van A naar B is wat telt. Waar je vroeger de route zou vragen aan vriendelijke Amsterdammers die over het water zitten te staren, scheur je ze nu voorbij. Het blauwe pulserende stipje moet de paarse streep volgen. Je doet precies wat de techniek van je verwacht.

Apps als Yelp dirigeren je naar een restaurant dat gegarandeerd goed is. In FourSquare zie je of de club wel al lekker druk is. Je OV-app zorgt ervoor dat je geen minuut te vroeg van huis vertrekt om de trein te halen. Lekker efficiënt allemaal. Maar ook voorspelbaar, we leven in een constante staat van vertrouwdheid. Aangezien er tegenwoordig altijd een GPS-apparaat in onze broekzak zit, kost het moeite om nog te verdwalen.

Terwijl dat het zo waard is. Amsterdam heeft de mooiste hofjes en binnenplaatsen van de hele wereld. We hebben de smalste straatjes, de uitgestrekste parken. En daar doorheen lopen de mondigste inwoners van alle steden op aarde. Amsterdammers zijn een trots volkje, en terecht.

Toen ik laatst mijn paspoort ging vernieuwen in een stadsdeelkantoor in een stadsdeel verderop, realiseerde ik me dat ik door straten fietste die ik nooit eerder zag. En toen een intrigerend zijstraatje opdoemde, ben ik een beetje gaan dwalen. Het maakte me zielsgelukkig en deed me realiseren hoeveel straten ik nog nooit bewandeld of befietst heb. Er zijn zo ongelofelijk veel buurten, wegen en huizen die ik nog nooit gezien heb.

Tom Loois, een designstudent uit Eindhoven, vindt dat een probleem. Hij legde maandenlang zijn bewegingen door de stad vast met zijn telefoon, om deze vervolgens te plotten op een Google Map. Het resultaat was vrij ontluisterend: zwarte lijnen die zijn bewegingen voorstellen tonen de voorspelbaarheid van zijn fiets- en wandeltochten heen en weer tussen huis, werk en supermarkt. Eenheidsworst op een kaart.

Het inspireerde Loois om de app Blankways te ontwikkelen. Het houdt bij hoe je je door de stad beweegt en suggereert vervolgens niet gebaande paden. De applicatie stimuleert je om kleinere straatjes nemen en de verkeersaders te mijden. “Just the fact that you go somewhere you’ve never been is quite refreshing,” zegt hij tegen The Atlantic. “All your senses get opened up. Whether it’s beautiful doesn’t matter—it’s the fact that you’re experiencing things.”

Als de blauwe pulserende stip de paarse lijn verlaat. En als je TomTom wanhopig “probeer om te keren” blijft roepen doe je het goed. Laat dat af en toe het doel zijn. Zodat je alle straten van Amsterdam minimaal een keer bereden, befietst, bewandeld of bekropen hebt. Want deze prachtige stad is het zo waard.

Voorwoord van Amsterdam: A Metropolitan Village.

Update: Blank Ways is een concept. Tom Loois zoekt nog een developer.